HET GEZONDHEIDSCENTRUM 2.0

acupressuur, bach, bloesem, remedie, bicom, bioresonantie, resonantie, cosmic, flower, energies, eft, essential, coaching, healing, arts, reiki, schussler, celzouten, emotioneel, evenwicht, therapie, behandeling, diagnose, advies,check-up, coach, coaching, consult, natuurgeneeskundig, natuurlijk, Peter, Ramselaar, rescue,  remedy, Susanne, therapeut


Copyright: Susanne Ramselaar 2014

Het verhaal van:


Dr. Edward Bach (Mosely 1886-1936)


The beginning


Edward Bach begon zijn carrière als medisch student aan de Universiteit van Birmingham. Om deze vervolgens in 1912 aan het University College Hospital in Londen af te ronden. Hier door kreeg hij het de gecombineerde diploma MRCS., L.R.C.P.. Een jaar later kreeg hij de titels M.B., B.S. om in 1914 het diploma “Public Health” aan de Universiteit van Cambridge te ontvangen.


Tijdens zijn opleiding en later als arts kreeg hij steeds meer interesse in de patiënten zelf, dan in de eigenlijke klachten waarmee ze aankwamen. Een intensieve periode van bestudering volgde, zo keek hij naar hoe zijn patiënten zich gedroegen, hun kijk op het leven, hun humeur en emoties en hij merkte dat zij die een drive hadden om weer beter te worden en degene die een opgetogen kijk op het leven hadden een betere progressie hadden dan degene die ongelukkig en hun “koppie” er maar bij neer lieten hangen. Het was in deze periode dat het zaadje van zijn later revolutionaire ontdekking geplant werd.

Meer en meer onderzoek volgde naar de correlatie tussen de rol van de patiënt en zijn ziekte beeld. Zo gefocust was hij op zijn onderzoek dat als men naar hem vroeg het antwoord al snel werd “oh kijk maar waar het licht altijd brand”.


De vraag, tijdens al dat studeren, kwam bij hem op “als emotie zo’n belangrijke rol heeft, wat kan er dan aan gedaan worden om dat te ondersteunen? en vooral hoe kan dat dan praktisch ingezet worden (vooral dat laatste was zeer belangrijk voor Bach)?”.   

Bach keek voor zijn antwoord op deze vraag naar de natuur tenslotte, zo vond hij, geeft ze ons dagelijks te eten, water om te drinken, lucht om te ademen, zon om ons warm te houden waarom zou ze dan niet iets geven om weer op te knappen.

Ook nu zien we een verdere ontwikkeling in het proces wat uiteindelijk zou leiden tot het Bach systeem.


Echter, de wetenschapper in Bach was er nog niet helemaal uit welke weg te volgen. Dus in zijn zoektocht werden vele takken van de medische sport, van bacteriologie tot homeopathie onderzocht. Net zolang totdat deze wegen in zowel theorie als praktijk niet bracht wat hij nodig had. Om uiteindelijk, na vele jaren van onderzoek, tot een belangrijke conclusie te komen en terug te gaan naar een idee wat hij jaren daarvoor al had, namelijk dat wat hij zocht in het hart van de natuur te vinden was. Gewoon in het wild groeiend langs paden, in heggen of op het land. In september 1928 had dokter Bach twee planten (Impatiens en Mimulus) uit Wales meegenomen om mee te gaan werken. Hij vond de resultaten zo bemoedigend dat al snel een derde volgde namelijk Clematis. Een drastisch besluit volgde en zo sloot Bach in 1930 zijn goed lopende praktijk en laboratorium in Londen om zich geheel op zijn nieuwe zoektocht te storten.


Zijn collega’s en directe omgeving die dit nieuws hoorde probeerde nog om Bach op andere gedachten te brengen, maar konden hem niet meer tegenhouden. Voor hem was het duidelijk in de natuur zou hij alle antwoorden vinden.


Een tweede belangrijke persoon in het verhaal van Edward Bach is Nora Weeks.

Harley street is in Londen een bekende straat, nog steeds trouwens, waar alle artsen van aanzien hun praktijk voeren. Ook Edward Bach had daar zijn goed lopende praktijk, zo goed zelfs dat hij een assistent radiographer nodig had. Voor Nora Weeks kwam dat als een geschenk uit de hemel want ze had net te horen gekregen van haar werkgever dat hij haar niet meer nodig had maar hij wist van de functie in de praktijk van Dr. Bach.

Dit was werkelijk een omslag punt in het leven van Nora Weeks waarvoor ze Dr. Bach altijd dankbaar bleef. Ze was dan ook voor de rest van het leven van Dr. Bach zijn assistente en begeleide hem in zijn zoektocht wat uiteindelijk het Bach systeem zou worden.



Escape to the country


De vier jaar die volgde hadden Dr. Bach en Nora Weeks een reizend bestaan, waarbij het plaatsje Cromer aan de Engelse kust hun vaste winterverblijf werd. Hier hield de dokter nog praktijk en kon hij tegelijker tijd zijn nieuwe ideeën uittesten. Daarnaast kon hij in Cromer heel goed mensen (die daar op vakantie kwamen) observeren in hun doen en laten.

De zomers stonden daarin tegen in het teken van wandelen, wandelen en nog eens wandelen. Over het platteland van zowel Engeland als Wales legde ze kilometer na kilometer af (of in dit geval mile na mile dus). Dankzij de opgedane kennis van planten tijdens zijn bestudering van het werk van Hahnemann kreeg Nora ook nog eens Botanische opleiding erbij.

Niet alleen was Bach in deze periode opzoek naar aanvulling in zijn repertoire van planten maar hij was ook nog niet helemaal tevreden over de manier van prepareren.

Het moest tenslotte in zijn ogen een veilig en eenvoudig systeem worden, die door iedereen zelf toegepast zou kunnen worden en de methodiek van maken is zeker een onderdeel daarvan.

Het was tijdens een ochtend wandeling in het mooie zonnige landschap van Wales, dat Bach tot zijn doorbraak kwam in zijn zoektocht naar een eenvoudig procedé. Toen hij over een  veld liep zag hij overal om zich heen douwdruppels op het gras en de planten. Hij realiseerde zich wat er gebeurde met de douwdruppels en de bloesems onder invloed van de zon. Hij was tenslotte al jaren methodisch aan het experimenteren met het maken van nosoden, infusies, maceraties en  decocties.   

De ingeving op die mooie zonnige dag in Wales zou uiteindelijk leiden tot wat tegenwoordig “the sun method” genoemd wordt, een sterke vereenvoudiging in het fabricage proces van de moedertincturen. In de “wandeljaren” werden uiteindelijk 19 planten door Dr. Bach geselecteerd voor zijn systeem. De tweede methode werd overigens “the boiling method”.


Tijdens hun verblijf in Cromer in 1931, kwam een tweede helper bij Dr. Bach en Nora Weeks aankloppen. Victor Bullen, een plaatselijke aannemer, had tijdens twee verschillende voorvallen gehoord dat er nieuwe “vreemde” dokter in het dorp was gekomen die met druppeltjes in plaats van pillen en injecties werkte. Dit intrigeerde Victor zoveel dat hij besloten had dat hij deze dokter moest ontmoeten.

Het was in de avond en Bach had het behoorlijk druk, als er op de deur geklopt wordt. Tegen Nora zegt hij “laten we vanavond maar niet meer open doen”, niet veel later volgt een tweede hardere klop. Wederom deden ze niet open, om vervolgens in een luid geklop los te barsten. De dokter zei: “ah! een volhouder, deze moeten we zeker binnenlaten”.

Toe ze eenmaal oog in oog stonden herkende Victor de dokter, hij had hem al een paar keer in het dorp gezien en kwam toen al vertrouwd over.


Net als een aantal jaren daarvoor met Nora zou ook deze ontmoeting de rest van Victor’s leven drastisch veranderen.



The river Thames years


Het was in 1934 dat hij besloot om Cromer achter zich te laten en een vaste plek te zoeken.   

Hoewel hij tijdens zijn wandeljaren veel van Engeland en Wales had gezien, had Bach altijd al een goed gevoel als hij Theems vallei verbleef. Hij hoopte dan ook een leuk huisje te vinden in een van de vele kleine dorpjes langs de rivier.

Het was dan ook in dat jaar toen hij op huisbezoek was bij een patiënt in het plaatsje Wallingford hij het gevoel had; hier in de buurt moet het zijn!

Nog die zelfde dag belde hij zijn assistente Nora Weeks op, vroeg haar om te komen en op zoek te gaan naar een cottage in de directe omgeving.

De volgende dag al kwam Nora in Wallingford aan en ging onmiddellijk op zoek naar de   geschikte accommodatie. Ook nu ging dat per benenwagen en eenmaal in het kleine plaatsje Brightwell-cum-Sotwell, zo’n 4 kilometer van Wallingford, herkende ze de sfeer en warmte waar Bach naar opzoek was.

In de kleine dorpswinkel vroeg ze of er nog een huisje te huur stond. Een medewerkster vertelde Nora over een huisje met een tuin genaamd Mount Vernon. Diezelfde dag nog had Nora met de eigenaar van Mount Vernon gesproken en niet veel later betrokken Bach en Nora het huisje wat uiteindelijk zou uitgroeien tot het Bach Centre.


De verf van al het opknap werk was nog niet droog of Bach ging aan het werk in de tuin, dat was echt wel nodig want zelf het grasveldje was danig overwoekerd. Enige weken later had de tuin een complete metamorfose ondergaan en het resultaat is nu nog steeds zichtbaar, zo komen o.a. de “vergeet- me-nietjes” die Bach plantte elk voorjaar op.

Bach had nu eindelijk de plek gevonden om zijn systeem verder uit te werken. Hij bleef cliënten ontvangen uit het hele land, en merkte dat de 19 preparaten, die hij in zijn periode in Cromer ontdekte, nog niet voldoende was.

Dat komende jaar was een druk jaar voor Bach, ook nu werd veel gewandeld en de omgeving plantkundig gezien volledig uitgekampt. Zo ontdekte hij dat de meeste van de planten uit zijn oorspronkelijke 19 gewoon in de omgeving te vinden waren, daarnaast ontdekte Bach nog 19 planten om te preparen. Wat het totaal op 38 bracht.  


Het was in de zomer van 1936 dat Dr. Bach zijn systeem van bloesem preparaten voor compleet verklaarde en begon aan het schrijven van zijn laatste versie van zijn boek “The Twelve Healers & Other Remedies”. Om verwarring van het systeem te voorkomen verbrande Bach tijdens een groot vreugdevuur, al zijn voorgaande werken en onderzoek aantekeningen.

Victor en Nora konden hun ogen niet geloven, maar Bach zei tegen hen: “Wanneer je een huis bouwt en het dak erop zit en de muren gemetseld zijn heb je geen stellages meer nodig”.

Gelukkig zijn toch een paar zaken gered uit het vuur zoals de bekende foto van Dr. Bach, deze spullen zijn zorgvuldig opgeslagen in het archief van het Bach Centre.


Dr. Bach vond het nodig nadat zijn werk “The Twelve Healers & Other Remedies” verschenen was, zijn kennis door hem en zijn medewerkers (Nora en Victor) verspreid diende te worden door een serie van lezingen. Waarbij hij zelf de aftrap gaf op zijn 50ste verjaardag (24 september 1936).


Het was echter aan het eind van oktober van dat jaar dat de gezondheid van de dokter achteruit ging. Nora en Victor ondersteunde de dokter door veel van zijn werkzaamheden over te nemen zoals het geven van lezingen en de grote hoeveelheid post te verwerken.

Nu dat hij wist dat zijn taak volbracht was, was het zijn wens dat Nora en Victor de fakkel van hem overnam. Hij had ze dan ook uitvoerig en nauwkeurig opgeleid om dat perfect te kunnen doen.


Vanwege zijn positieve kijk op het leven, gevoel voor humor en oprechte aandacht voor zijn medemens. Hoopte iedereen om hem heen dat hij snel weer op de been zou zijn, maar het mocht niet zo zijn. Op de avond van 27 november 1936 sliep dokter Edward Bach vredig in.


Voor zijn overlijden verklaarde Bach tegen Nora en Victor dat zijn systeem: “Het medicijn van de toekomst was en dat het over de hele wereld zal verspreiden”. Daarnaast zei hij tegen ze: “vele zullen proberen het systeem te veranderen en complexer te maken, maar ik vraag aan jullie om systeem in zijn geheel te houden zoals het nu is. Puur en eenvoudig”.


Ook heden ten dagen waakt het Bach Centre over de puurheid en eenvoud van het Bach bloesem systeem. Mede door toe te zien over het fabricageproces van de preparaten, maar ook door het opzetten van een heel opleidingstraject voor professionals (Bach Foundation Registered Practitioners) die de preparaten vakkundig willen inzetten.


En als we naar de voorspelling van Dr. Bach kijken kunnen we, nu zo’n 80 jaar later, constateren dat hij ook daarin gelijk heeft gekregen.

De originele Bach bloesem preparaten worden in meer dan 66 landen verkocht, zijn er 2623 geregistreerde consulenten (bfrp’ers/sters) en 216 teacher/trainers (stand eind 2014) en het aantal stijgt met de dag.


 

Biografie van Dr. Edward Bach geschreven door P.G.M. Ramselaar BFRP, BFTP,

Mentor and Licensed Trainer Bach International Education Program (BIEP)